Jaka temperatura jest odpowiednia dla dorosłych niosek?
Temperatura w kurniku dla zdrowych dorosłych niosek najczęściej pozwala utrzymać dobry komfort w umiarkowanym zakresie, ale sam odczyt nie wystarcza. EFSA, WOAH i Inspekcja Weterynaryjna zwracają uwagę na cały mikroklimat drobiu: wilgotność, ruch powietrza, obsadę oraz dostęp do wody. Dyrektywa Rady 1999/74/WE określa między innymi minimum 750 cm² powierzchni klatki wzbogaconej na kurę, co pokazuje, że zagęszczenie ma znaczenie dla warunków stada.
Jaka temperatura dla niosek jest zwykle komfortowa?
Dla dorosłych niosek praktycznym punktem odniesienia jest zwykle około 18-24°C, pod warunkiem że ptaki są suche, mają czystą wodę i nie stoją w przeciągu. Krótkotrwały chłód albo wyższa temperatura nie muszą od razu wywołać problemu, lecz długie utrzymywanie się niekorzystnych warunków zwiększa ryzyko stresu cieplnego, wychłodzenia i spadku nieśności.
Z mojej praktyki przy ocenie małych stad najpierw patrzę na zachowanie kur, a dopiero potem na ekran termometru. Kury skupione ciasno pod ścianą, mokra ściółka i zapach amoniaku mówią więcej niż pojedynczy pomiar wykonany przy drzwiach. Termometr do kurnika powinien wisieć na wysokości ptaków, z dala od promieni słońca, grzejnika i bezpośredniego nawiewu.
- Temperatura około 18-24°C – dla większości zdrowych dorosłych niosek jest wygodnym zakresem roboczym, jeśli inne elementy mikroklimatu pozostają stabilne.
- Temperatura poniżej 10°C – wymaga częstszej kontroli wody, ściółki i przeciągów, ponieważ chłód silniej odczuwają ptaki wilgotne lub osłabione.
- Temperatura powyżej 25°C – powinna uruchomić kontrolę cienia, wentylacji i pobrania wody przez całe stado.
- Temperatura przekraczająca 30°C – zwiększa ryzyko dyszenia kur i wymaga szybkiego działania, zwłaszcza przy wysokiej wilgotności.
- Temperatura dla piskląt – musi być ustalana oddzielnie, ponieważ młode ptaki potrzebują źródła ciepła i nie można stosować dla nich zasad przeznaczonych dla dorosłych niosek.
Jedno zdanie, które warto zapisać w dzienniku gospodarstwa: dorosła nioska lepiej znosi suchy, spokojny chłód niż przegrzanie połączone z dusznym powietrzem i brakiem wody.
Dlaczego pisklęta nie mają takich samych potrzeb jak nioski?
Pisklęta potrzebują wyraźnie wyższej temperatury w strefie odchowu niż dorosłe nioski, ponieważ ich termoregulacja dopiero się rozwija. Nie należy dogrzewać całego kurnika dla dorosłego stada tak, jak odchowalnika dla jednodniowych kurcząt; zamiast poprawy można uzyskać wilgoć, gorszą jakość powietrza i stres cieplny.
Przy zakupie młodych ptaków trzymaj się planu producenta piskląt lub zaleceń lekarza weterynarii. Zachowanie pozostaje najlepszym testem: pisklęta tłoczące się pod promiennikiem marzną, a odsuwające się daleko od niego mają za gorąco. U dorosłych kur podobne skupianie może jednak wynikać także z przeciągu, pasożytów takich jak Dermanyssus gallinae albo niepokoju w stadzie.
Dlaczego nie liczy się tylko temperatura?
Mikroklimat w kurniku to temperatura, wilgotność w kurniku, ruch powietrza, obsada, nasłonecznienie i stan ściółki działające jednocześnie. EFSA w opinii dotyczącej dobrostanu niosek z 2023 r. wskazuje na potrzebę oceny warunków środowiskowych wraz z reakcją ptaków, dlatego identyczne 24°C może być znośne w suchym pomieszczeniu i uciążliwe w dusznym, zatłoczonym kurniku.
Jak wilgotność i ruch powietrza zmieniają odczuwanie temperatury?
Najpierw zmierz temperaturę i wilgotność termohigrometrem na wysokości grzbietów kur, potem oceń zapach, ściółkę i zachowanie stada. Wysoka wilgotność utrudnia oddawanie ciepła, a zimny strumień powietrza skierowany prosto na grzędy odbiera ptakom ciepło szybciej niż spokojna wymiana powietrza.
Wentylacja kurnika ma usuwać wilgoć, pył i gazy, nie tworzyć lodowatego tunelu między otwartymi drzwiami a oknem. Zimą często spotykam błąd polegający na całkowitym zamknięciu nawiewów. Powietrze wtedy stoi, ściółka wilgotnieje, a problem z oddechem narasta mimo pozornie wyższej temperatury.
- Termohigrometr – powinien mierzyć temperaturę i wilgotność w strefie pobytu niosek, a nie pod sufitem, gdzie powietrze bywa cieplejsze.
- Sucha ściółka – ogranicza wychładzanie łap i brzucha oraz zmniejsza ryzyko powstawania drażniącego zapachu amoniaku.
- Łagodny nawiew – ma wymieniać powietrze bez stałego kierowania zimnego strumienia na grzędy, gniazda i karmidła.
- Otwory wentylacyjne – powinny pozostawać drożne, lecz osłonięte przed deszczem i bezpośrednim wiatrem.
- Zapach amoniaku – jest sygnałem do poprawy higieny i wymiany powietrza, a nie do maskowania problemu odświeżaczem.
Kontrola wilgotności i wymiany powietrza pomaga ustalić, czy problem wynika z braku nawiewu, zbyt mokrej ściółki czy nadmiernej obsady.
Czy obsada i nasłonecznienie mają znaczenie?
Tak, większa liczba kur na tej samej powierzchni podnosi ilość ciepła, wilgoci i pyłu w pomieszczeniu, a bezpośrednie słońce potrafi szybko nagrzać blaszany dach. To zależy od konstrukcji budynku, ale stado siedzące pod jedną rozgrzaną ścianą trzeba traktować jako sygnał ostrzegawczy, nawet gdy czujnik po drugiej stronie pokazuje pozornie bezpieczny wynik.
Sprawdź, czy wybieg oferuje cień przez większą część najgorętszych godzin i czy dach ma izolację. Izolacja sufitu i dachu bywa skuteczniejsza niż improwizowane dogrzewanie zimą lub ciągłe chłodzenie latem. Nie zasłaniaj jednak wszystkich otworów wentylacyjnych grubą folią.
„Dobrostan niosek należy oceniać przez warunki środowiska i odpowiedź zwierząt, a nie przez pojedynczy parametr.” — parafraza ustaleń EFSA, Welfare of laying hens, 2023
Jak rozpoznać stres cieplny u kur?
Stres cieplny u kur może objawiać się dyszeniem, rozpostartymi skrzydłami, osowiałością i mniejszym pobraniem paszy. Natychmiast sprawdź wodę, cień, wentylację oraz zagęszczenie, ponieważ EFSA wskazuje, że dobrostan niosek zależy od całego mikroklimatu, nie tylko od liczby na termometrze.
Czy dyszenie i rozpostarte skrzydła oznaczają przegrzanie?
To zależy: dyszenie i skrzydła odsunięte od tułowia są typowymi objawami oddawania nadmiaru ciepła, ale podobne objawy mogą mieć inne przyczyny. Obserwuj całe stado przez kilka minut – liczy się liczba ptaków z objawami, miejsce ich występowania i to, czy po poprawie warunków zaczynają normalnie pić oraz poruszać się.
Kura nie poci się jak człowiek. Przy upale oddaje ciepło przez układ oddechowy, dlatego dyszenie kur nie powinno być ignorowane. Jeśli ptaki stoją z otwartymi dziobami, unikają ruchu i gromadzą się przy poidłach, nie czekaj na spadek nieśności – popraw warunki od razu.
- Dyszenie z otwartym dziobem – wskazuje na wysiłek termoregulacyjny i wymaga kontroli wody oraz powietrza.
- Rozpostarte skrzydła – pomagają odprowadzać ciepło, szczególnie gdy objaw występuje u wielu kur jednocześnie.
- Osowiałość – połączona z upałem może oznaczać narastające obciążenie, ale wymaga różnicowania z chorobą.
- Stanie przy poidle – może sygnalizować zwiększone pragnienie lub zbyt małą liczbę dostępnych punktów pojenia.
- Blady albo sinawy grzebień – jest objawem alarmowym, którego nie należy tłumaczyć wyłącznie pogodą.
Jak szybko spadek pobrania paszy wpływa na stado?
Najpierw porównaj ilość zjedzonej paszy i wypitej wody z zapisami z poprzednich dni, najlepiej rano i wieczorem. Przy wysokiej temperaturze nioski często jedzą mniej, co może odbić się na masie jaj i nieśności, lecz nagła odmowa paszy albo wody wymaga szerszej oceny zdrowia.
Przykład z codziennej kontroli: jeżeli 20 kur zwykle opróżnia dane karmidło do wieczora, a podczas upału zostaje wyraźnie więcej paszy, zanotuj temperaturę, wilgotność i stan poideł. Nie zmieniaj gwałtownie całej dawki pokarmowej tylko na podstawie jednego popołudnia. Najpierw usuń przyczynę środowiskową.
Jak rozpoznać wychłodzenie i przeciąg?
Wychłodzenie u dorosłych niosek częściej wiąże się z mokrą ściółką, przeciągiem w kurniku i nagłą zmianą pogody niż z samą niską temperaturą. Ptaki mogą zbijać się w grupy, unikać określonej części pomieszczenia i mniej chętnie korzystać z poideł; WOAH podkreśla znaczenie warunków utrzymania dla zdrowia zwierząt.
Jak zachowują się kury, którym jest zimno?
Najpierw sprawdź, czy kury skupiają się w jednym miejscu, podkurczają nogi, nastroszają pióra lub unikają grzędy przy ścianie. Takie zachowanie może wskazywać na chłód albo nawiew, zwłaszcza gdy powtarza się po zmroku lub podczas wiatru.
Nie oceniaj sytuacji wyłącznie rano, kiedy stado naturalnie bywa mniej aktywne. Przejdź przez kurnik po cichu i zobacz, czy ptaki rozchodzą się równomiernie. Nierówny rozkład stada często pokazuje problem z lokalnym przeciągiem dużo szybciej niż termometr.
- Nastroszone pióra – pomagają zatrzymać warstwę ciepłego powietrza przy ciele, lecz utrzymywanie się tego objawu wymaga kontroli.
- Ściskanie się kur – może oznaczać chłód, ale także strach, pasożyty lub zbyt małą liczbę bezpiecznych miejsc do odpoczynku.
- Mokra ściółka – odbiera ciepło i powinna zostać usunięta miejscowo albo wymieniona, zanim ptaki zaczną na niej odpoczywać.
- Zamarzająca woda – ogranicza pobranie płynów, dlatego poidła trzeba sprawdzać kilka razy dziennie podczas mrozu.
- Unikanie jednej ściany – często wskazuje na nieszczelność, przeciek albo stały zimny nawiew.
Czym różni się przeciąg od prawidłowej wentylacji?
Przeciąg to odczuwalny, stały strumień powietrza uderzający w ptaki, natomiast prawidłowa wentylacja wymienia powietrze bez wychładzania miejsc odpoczynku. Otwór wlotowy powinien kierować świeże powietrze tak, by mieszało się wyżej, zanim dotrze do niosek.
Praktyczny test jest prosty: usiądź na kilka minut na wysokości grzędy lub użyj lekkiego paska papieru przy otworach. Jeżeli papier stale układa się w kierunku ptaków, skoryguj deflektor, uszczelnij nieszczelność albo zmień ustawienie przesłony. Nie zaklejaj całego systemu wentylacyjnego.
Co robić podczas upału w kurniku?
Podczas upału w kurniku zacznij od zapewnienia chłodnej, czystej wody i ograniczenia nagrzewania budynku, a następnie popraw wymianę powietrza bez tworzenia silnego nawiewu na ptaki. Działaj przed południowym szczytem temperatury, ponieważ nioski z objawami stresu cieplnego potrzebują szybkiego odciążenia, nie gwałtownego schłodzenia.
Jakie działania wykonać w pierwszych 30 minutach?
W pierwszych 30 minutach sprawdź wszystkie poidła, odsuń stado od nasłonecznionej części i otwórz bezpieczne kanały wentylacyjne. Usuń puste pojemniki, które blokują dostęp do wody, a jeśli używasz wentylatora, ustaw go tak, aby mieszał powietrze, nie dmuchał bezpośrednio w jedną grupę kur.
- Uzupełnij wodę dla niosek świeżą wodą i przepłucz zabrudzone poidła, ponieważ ciepła lub zanieczyszczona woda ogranicza chęć picia.
- Dodaj kolejne punkty pojenia, aby słabsze ptaki nie musiały przepychać się przez całe stado.
- Zapewnij cień na wybiegu przez markizę, roślinność lub osłonę, która nie blokuje przepływu powietrza.
- Ogranicz przenoszenie, łapanie i inne czynności stresujące do chłodniejszej pory dnia.
- Sprawdź dach, okna i blachę od strony słońca, ponieważ nagrzana powierzchnia może podnieść temperaturę wewnątrz szybciej niż wskazuje prognoza.
- Zapisz godzinę, temperaturę, wilgotność oraz liczbę kur z dyszeniem, aby ocenić, czy działania przynoszą efekt.
Nie polecam polewania rozgrzanych kur lodowatą wodą ani gwałtownego ochładzania pomieszczenia. Szok termiczny i wilgotna ściółka mogą pogorszyć sytuację. Elektrolity, leki oraz dodatki do wody stosuj wyłącznie po uzgodnieniu z lekarzem weterynarii.
Czy można stosować wentylator i zamgławianie?
Tak, wentylator może pomóc w mieszaniu powietrza, jeżeli nie tworzy silnego strumienia na ptaki i nie podnosi pyłu ze ściółki. Zamgławianie wymaga ostrożności, bo przy już wysokiej wilgotności może utrudnić oddawanie ciepła oraz namoczyć ściółkę.
W małym przydomowym kurniku często lepszy efekt daje zacienienie dachu, drożny nawiew oraz większa liczba poideł niż amatorska instalacja mgły. Sprawdź też, czy przewód elektryczny wentylatora jest zabezpieczony przed dziobaniem i wilgocią.
Jak chronić stado podczas mrozu?
Zima w kurniku wymaga przede wszystkim suchej ściółki, nieprzerwanego dostępu do niezamarzniętej wody i wentylacji bez przeciągu. Dorosłe, zdrowe nioski zwykle lepiej radzą sobie z chłodem niż z wilgocią oraz nagłymi wahaniami temperatury, dlatego najpierw uszczelnij przecieki i sprawdź dach, a nie podnoś na ślepo temperatury całego budynku.
Czy dogrzewanie kurnika zimą jest konieczne?
To zależy od wieku, kondycji stada, izolacji budynku i przebiegu mrozu; zdrowe dorosłe nioski nie zawsze wymagają stałego ogrzewania. Dogrzewanie kurnika rozważaj po usunięciu przeciągów, osuszeniu ściółki i zapewnieniu wody, a przy pisklętach postępuj zgodnie z osobnym programem odchowu.
Największym ryzykiem są nieosłonięte źródła ciepła, przewody w zasięgu ptaków i urządzenia ustawione przy suchej ściółce. Grzejnik nie może zastąpić wentylacji. Ciepłe, stojące i wilgotne powietrze sprzyja problemom oddechowym.
- Sucha warstwa ściółki – powinna izolować ptaki od zimnej posadzki i być regularnie uzupełniana w miejscach mokrych.
- Osłonięte poidło – zmniejsza ryzyko zamarzania wody bez konieczności podnoszenia temperatury w całym kurniku.
- Szczelny dach – chroni przed przeciekami, które wychładzają ptaki skuteczniej niż sam mróz na zewnątrz.
- Drożny nawiew – usuwa wilgoć i nie może być całkowicie zamknięty, nawet podczas niskiej temperatury.
- Kontrola grzęd – pozwala zauważyć, czy stado korzysta z nich równomiernie, czy unika chłodniejszej strefy.
Jak bezpiecznie dogrzewać kurnik?
Najpierw wybierz urządzenie przeznaczone do warunków gospodarczych, zabezpiecz przewody i zachowaj odstęp od ściółki oraz elementów drewnianych. Nie ustawiaj promiennika bezpośrednio nad grzędą dorosłych niosek, ponieważ lokalne przegrzanie może być równie problematyczne jak mróz.
Kontroluj temperaturę w kilku miejscach: przy podłodze, na wysokości ptaków i pod sufitem. Rozmieszczenie czujników temperatury ułatwia wykrycie sytuacji, w której jeden termometr pokazuje przyjemne 18°C, a przy posadzce lub przy nieszczelnej ścianie panuje zupełnie inny mikroklimat.
„Warunki utrzymania powinny umożliwiać ochronę zdrowia zwierząt i szybką reakcję na nieprawidłowości.” — parafraza zasad WOAH, Terrestrial Animal Health Code, 2025
Kiedy objawy wymagają lekarza weterynarii?
Pilnej konsultacji weterynaryjnej wymagają duszność, brak pobierania wody, wyraźne osłabienie, drgawki, liczne upadki lub nagła śmiertelność w stadzie. Objawy przypominające stres cieplny mogą wynikać również z choroby układu oddechowego, zatrucia, problemu z wentylacją albo infestacji Dermanyssus gallinae, dlatego nie wolno zakładać jednej przyczyny.
Które sygnały alarmowe wymagają natychmiastowej reakcji?
Natychmiast odizoluj oczywiście chorego ptaka tylko wtedy, gdy możesz zrobić to bezpiecznie, zapewnij reszcie stada wodę i skontaktuj się z lekarzem weterynarii lub Inspekcją Weterynaryjną zgodnie z lokalną procedurą. Główny Inspektorat Weterynarii publikuje materiały dla posiadaczy drobiu, które należy sprawdzać szczególnie przy nietypowej śmiertelności.
- Nagła śmiertelność – wymaga pilnego zgłoszenia do lekarza weterynarii, ponieważ może wskazywać na problem wykraczający poza mikroklimat.
- Duszność w chłodnym pomieszczeniu – nie powinna być automatycznie uznawana za skutek upału lub przeciągu.
- Brak pobierania wody – szybko prowadzi do pogorszenia kondycji i wymaga oceny poideł oraz zdrowia ptaków.
- Drgawki lub zaburzenia równowagi – są objawami alarmowymi, przy których potrzebna jest profesjonalna diagnoza.
- Wiele ptaków leżących przy poidłach – oznacza konieczność natychmiastowego sprawdzenia temperatury, dostępu do wody i konsultacji.
Dlaczego nie należy samodzielnie rozpoznawać przyczyny?
Stres cieplny to opis reakcji organizmu na warunki, a nie gotowa diagnoza wykluczająca inne zagrożenia. Choroby oddechowe, toksyny, pasożyty i awarie wentylacji mogą wyglądać podobnie, szczególnie gdy problem dotyka kilku kur naraz.
Treść nie zastępuje konsultacji z lekarzem weterynarii. Zapis temperatury, wilgotności, liczby chorych ptaków, zdjęcie ściółki i informacja o ostatniej zmianie paszy ułatwią lekarzowi ocenę sytuacji. Nie podawaj antybiotyków ani leków „na wszelki wypadek”.
Jak prowadzić codzienną checklistę mikroklimatu?
Codzienna checklista mikroklimatu pozwala wychwycić zmianę zanim pojawią się liczne objawy w stadzie. Rano i wieczorem zapisz temperaturę, wilgotność, stan wody, ściółki oraz zachowanie kur, a po fali upałów lub mrozie porównaj wyniki z wcześniejszymi dniami. Taki dziennik daje bardziej wiarygodny obraz niż pojedynczy odczyt.
Jakie parametry zapisać każdego dnia?
Zacznij od dwóch pomiarów termohigrometrem, a następnie dodaj krótką obserwację stada. Formularz nie musi być rozbudowany – ważna jest regularność i możliwość porównania kolejnych dni.
- Godzina pomiaru – zapisuj ją rano i późnym popołudniem, ponieważ różnica dobowa może wskazać problem z nagrzewaniem dachu.
- Temperatura przy ptakach – mierz ją na wysokości grzbietów niosek, z dala od bezpośredniego słońca.
- Wilgotność oraz zapach – notuj, czy ściółka pozostaje sucha i czy pojawia się drażniący zapach amoniaku.
- Stan poideł – kontroluj czystość, przepływ wody i ewentualne zamarzanie w zimie.
- Zachowanie stada – zapisz dyszenie, skupianie się, unikanie części kurnika albo zmianę aktywności.
- Pobranie paszy i wody – porównuj je z typowym dniem dla tego samego stada, zamiast szukać uniwersalnej liczby.
Kiedy analiza zapisów powinna uruchomić działanie?
Działaj od razu, gdy kilka parametrów zmienia się jednocześnie: temperatura rośnie, wilgotność nie spada, kury dyszą i piją więcej albo ściółka moknie w chłodzie. Pojedynczy nietypowy wpis może wynikać z pogody, lecz powtarzający się wzór oznacza konieczność korekty wentylacji, izolacji, obsady lub organizacji pojenia.
Regularne zapisy pomagają też lekarzowi weterynarii odróżnić krótką reakcję na pogodę od problemu zdrowotnego. To prosta praktyka, która realnie skraca czas diagnozy.
Najczęściej zadawane pytania
Jaka temperatura w kurniku zimą?
Dorosłe, zdrowe nioski mogą znosić chłodniejsze warunki, jeśli są suche, osłonięte od przeciągu i mają stały dostęp do niezamarzniętej wody. Nie oceniaj sytuacji wyłącznie przez pryzmat temperatury zewnętrznej. Sprawdź ściółkę, rozkład ptaków na grzędach i ruch powietrza.
Czy kury przegrzewają się latem?
Tak, wysokie temperatury mogą wywołać stres cieplny, szczególnie przy dużej wilgotności i słabej wentylacji. Dyszenie, rozpostarte skrzydła oraz osowiałość wymagają szybkiego sprawdzenia wody, cienia i zagęszczenia. Jeśli objawy są silne albo dotyczą wielu kur, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.
Czy termometr wystarczy do kontroli kurnika?
Nie, termometr do kurnika pokazuje tylko jeden element sytuacji. Wynik trzeba czytać razem z wilgotnością, zapachem, stanem ściółki, ruchem powietrza i zachowaniem stada. Najlepszy obraz daje termohigrometr oraz regularny dziennik obserwacji.
Czy przeciąg jest gorszy niż chłód?
Silny zimny strumień powietrza skierowany na ptaki może być bardziej uciążliwy niż spokojny chłód w suchym budynku. Nie oznacza to, że trzeba zamknąć wszystkie nawiewy. Wentylacja ma wymieniać powietrze bez stałego wychładzania grzęd i miejsc odpoczynku.
Kiedy objawy wymagają weterynarza?
Pilnej konsultacji wymagają między innymi duszność, brak pobierania wody, apatia, drgawki, liczne upadki lub nagła śmiertelność. Nie zakładaj, że przyczyną jest wyłącznie temperatura. Podobne objawy mogą wiązać się z chorobą, zatruciem albo awarią wentylacji.
Czy można ogrzewać kurnik zimą?
Tak, ale dogrzewanie musi być bezpieczne, osłonięte i uzasadnione stanem stada oraz budynku. Najpierw usuń przecieki, przeciągi i mokrą ściółkę. Nie używaj nieosłoniętych źródeł ciepła przy słomie, drewnie i przewodach dostępnych dla kur.
Źródła i literatura
Źródła poniżej służą do weryfikacji zasad dobrostanu, zdrowia zwierząt i aktualnych komunikatów dla posiadaczy drobiu. Zalecenia zdrowotne oraz komunikaty urzędowe należy sprawdzać co najmniej raz w roku, zwłaszcza przed sezonem upałów i zimy.
Jakie dokumenty pomagają ocenić dobrostan niosek?
Najbardziej użyteczne są materiały instytucji publicznych i organizacji naukowych, ponieważ opisują warunki utrzymania w szerszym kontekście zdrowia oraz dobrostanu zwierząt.
- EFSA – European Food Safety Authority, materiały naukowe dotyczące dobrostanu niosek, 2023.
- WOAH – Terrestrial Animal Health Code, wydanie dostępne online, 2025.
- Główny Inspektorat Weterynarii, materiały i komunikaty dla posiadaczy drobiu, dostęp sprawdzony w 2025 r.
- Dyrektywa Rady 1999/74/WE, minimalne normy ochrony kur niosek.
Kiedy aktualizować własne procedury?
Aktualizuj procedury przed latem i zimą, po zmianie obsady, przebudowie wentylacji albo zauważeniu powtarzalnych objawów. Przy lokalnych alertach pogodowych sprawdzaj komunikaty IMGW oraz własne zapisy z poprzednich fal upałów i mrozów.
Przeczytaj również
Od kilkunastu lat prowadzi przydomową hodowlę kur różnych ras. Dzieli się praktyczną wiedzą o kurniku, żywieniu i odchowie piskląt — bez teorii oderwanej od zagrody.